dinsdag 28 februari 2017

Jan te Brake senior vanavond op de radio in Effen Tied veur'n pröatjen

Jan te Brake senior in training voor een marathon op de Ringweg
In de krant stond destijds: De 48 - jarige Jan te Brake uit Aalten begint vanavond in Biel-Biënne in Zwitserland aan zijn zoveelste "loopavontuur". Op de Kattenberg (net verhuist) vertelt de bijna 80 jarige spontane loopleraar Jan te Brake enthousiast over zijn belevenissen bij AVA'70, de marathon in New York, die in Athene, de 100 kilometer in Winschoten en het verrassende ereburgerschap. 

Een uur is eigenlijk te-kort voor een volledig overzicht van deze vliegende postbode, die zich voor AVA'70 als een ware loopprofessor en magneet ontwikkelde. Trots laat hij de versierselen van het Ereburgerschap van de Gemeente Aalten zien. Meer weten? Blijf luisteren, vanavond om 19.00 uur op Aladna FM 107.2 of www.aladnafm.nl

Aankondiging van de 29e Runvisionloop in Winterswijk

De start op de atletiekbaan van AV Archeus in 2016
RunVisionloop voert door mooi buitengebied Winterswijk
WINTERSWIJK - Op zondag 5 maart houdt atletiekvereniging Archeus in Winterswijk de 29e editie van haar jaarlijkse RunVisionloop. Omdat de afstanden officieel gecertificeerd zijn door de Atletiekunie en er met chipmeting wordt gewerkt, is de loop een ideale gelegenheid om goed te meten hoe het met de conditie is gesteld aan het eind van de winter. 
De diverse afstanden zijn geschikt voor zowel trimmers als wedstrijdlopers. Traditiegetrouw verschijnen naast het grote recreantenlegioen ook veel regionale toppers en Duitse atleten aan de start. Vorig jaar schreven Nederlands survivalkampioen Dinant Huurneman en Rianne Aarnink de 5 kilometer op hun naam en wonnen Lars Duistermaat en Sandra Wassink de 10 km. Op de langste afstand, de 15 km, was het topatleet Jonathan Kolks uit Bocholt die de overwinning opeiste. Kolks werd afgelopen jaar nog derde op de Duitse kampioenschappen halve marathon onder de 23 jaar. 
Start en finish zijn op de atletiekbaan van de Hunenbulten.  Het parcours voert de lopers door het prachtige buitengebied van Henxel langs de Vredenseweg, over de Schaapsweg, Kobstederweg, Jachthuisweg  en tot slot weer de Vredenseweg. De 5 km-lopers leggen de ronde één keer af, de 10 km twee keer en de 15 km drie keer. De jeugd loopt 800 meter (t/m 9 jaar) en 1500 meter (t/m 15 jaar). Beide afstanden zijn volledig op de atletiekbaan van Archeus.
Het programma van de RunVisionloop ziet er als volgt uit:
10.15 uur:  800 meter  t/m 9 jaar
10.30 uur: 1500 meter t/m 15 jaar
11.00 uur: 5.000, 10.000 en 15.000 meter prestatieloop.
Inschrijven kan vanaf heden tot en met 3 maart op www.av-archeus.nl of tot een kwartier voor aanvang van de wedstrijd in de kantine op sportcomplex de Hunenbulten.

maandag 27 februari 2017

Verslag van de Jokertrail in Heidelberg(D)

Het prachtige plaatsje Heidelberg
Jokertrail, wirklich kein Witz!

Vrijdagmiddag vertrokken Heini Rave en ondergetekende richting Heidelberg om daar op zaterdag deel te nemen aan de Jokertrail. Een ruim 50 km lange trail met zo’n 2300 hoogtemeters rondom de universiteitsstad Heidelberg in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg. Na een vervelende heenreis met allemaal Nederlandse skikoffers op de Duitse Autobahn en veel Baustellen waren we eind van de middag in Hotel-am-Schloss, pal naast de start/finishlokatie bij Lotte Backpackers in de prachtige Altstadt van Heidelberg. Gezien het aantal Japanners een echte toeristische trekpleister. Deze loop is er eentje die georganiseerd wordt door Michael Frenz, oprichter van Meldelaufer.de en zelf ook fanatiek ultraloper. Hij was het ook die vorig jaar de eerste editie van de Legendtrail op zijn naam schreef. Vorig jaar hebben we via hem al de Dragontrail rondom Bonn gelopen en later dit jaar volgen nog de Game of Stones en de BERGischer uLtra.

Zaterdagmorgen 6 uur loopt de wekker af en voor de start om 7.30 uur eten we een paar broodjes en wat koffie en gaan we richting van de Kornmarkt alwaar de start is. Circa 100 lopers staan er aan de start dus mooi kleinschalig. Alle deelnemers worden vanaf de presentielijst opgenoemd en om 7.35 uur gaat het van start. Eerst een klein lusje door de Altstadt en daarna gaat het als snel richting Schloss en vandaar nog verder omhoog via de Himmelsleiter naar de Köningsstuhl, het hoogste punt om Heidelberg op 567+NAP. Vanaf de start op de Kornmarkt tot op de top zijn het oorspronkelijk 1600 treden omhoog. Vandaar dat we dus naar ca 2 kilometer al zo’n 500 hoogtemeters hebben afgelegd. Echt killing, deze traptreden uit natuursteen zijn allemaal schots en scheef, verschillend van hoogte etc. was meer een Hölleleiter J. Hierna volgt een glibberige, technische afdaling het gladde stukken en rotsen en stenen. Het had die nacht gevroren dus het was wel uitkijken waar je liep. De weersvoorspellingen waren overigens prima. Het zou een graad of 10 worden dus wij hadden besloten in korte broek te starten (dit overigens bijna als enigen). Na de eerste afdaling kwam er al snel weer een volgende pittige klim wat inhield dat we het eerste uur nog geen 6 kilometer hadden afgelegd en na 8 km al ca 1000 hoogtemeters achter de kiezen hadden.

Vanaf daar ging het richting eerste verzorgingspost en liep het ook wat makkelijker. Deze post was bij een lokale bakker in het plaatsje Ziegelhausen. Van allerlei lekkers hadden ze daar. We hadden, na een klein stukje verkeerd gelopen te zijn, ruim 16,5 km afgelegd oftewel 1/3 gedeelte in ca 2.30 uur. Onze prognose vooraf was afgaand op de Dragontrail-tijd dat we er 7.30 uur over zouden doen. Dus we lagen precies op schema, voor wat het waard was. De temperatuur begon wat op te lopen en ik besloot mijn jasje uit te doen. Weliswaar wat fris op de toppen maar zo kon ik toch wat beter mijn hitte kwijt. Vanaf de bakker ging het wederom gemeen steil omhoog en het duurde behoorlijk lang voordat we überhaupt maar even aan lopen konden denken. Na wederom een keer fout gelopen te zijn kwamen we naar een kleine 4 uur bij de verzorgingspost Langer Kirschbaum op 25 km . Het verkeerd lopen kwam overigens doordat dit een GPS-tocht was. Een tocht waarbij je vooraf de GPX-data krijgt die je vervolgens in je GPS-apparaat upload en je zodoende al spoorzoekend je weg kunt vinden. Overigens een aanrader. Echt leuk om onderweg naast het lopen ook nog hiermee bezig te zijn. Vanaf deze verzorgingspost liepen we een noordelijk rondje volgens zeggen van 15 km. Deze was best aardig te lopen al bleek ie toch twee kilometer langer dan voorspeld en juist in die twee kilometer zaten een paar echte handen-op-de-knieën klimstukken.

Na ongeveer een marathon afgelegd te hebben kwamen we weer bij de langer Kirschbaum aan. Nog even alles bijgevuld en wat heerlijkheden gegeten en toen weer door voor de laatste 10 kilometer die volgens Michael alleen Bergab zouden gaan. Onderweg hoorden we al dat dit niet helemaal waar was. En dat klopte. Allereerst ging het ruim twee kilometer vals plat omhoog en net toen we dachten de afdaling naar Heidelberg ingezet te hebben kwam daar nog weer een hele zware lange klim van ruim een kilometer. Daarna ging het weer lekker bergaf en na nogmaals een keer een verkeerd pad gekozen te hebben bereiken we de laatste afdaling, de 315 treden van de Philosophentreppe naar beneden. Echt een bovenbenen-killer na ruim 50 kilometer. Onderaan de brug over de Neckar overstekken, slalommend tussen alle toeristen door en over het drukke marktplein naar de finish bij de jeugdherberg. Eindtijd 7.26.48 uur over 51,85 km en 2300 hoogtemeters, dus precies binnen de prognose. Na een lekkere douche, Kaffee und Kuchen gaan we moe maar voldaan huiswaarts voor een ritje van 3 ½ uur. Onderweg horen we nog dat er nog geen 10 minuten na ons vertrek één of andere idioot zich op een marktplein met een auto in omstanders heeft gereden en daarna door de Polizei is neergeschoten waarna de hele stad hermetisch is afgesloten. Zijn we toch mooi op tijd vertrokken en die malloot misgelopen. Raar idee. Zo, nu eerst de voetjes, en de rest van mijn vermoeide lichaam, maar even een paar dagen rust gunnen voor het volgende avontuur, de Sallandtrail op 11 maart in Nijverdal.

Trailclinic van Nederlandse topper Ronnie Duinkerken

Een verhaal, recht uit het hart
Een tijdje geleden hoorde ik van Bianca en Herbert dat Ronnie Duinkerken een trailclinic kwam geven bij Sport-Balance, hun trailrunwinkel in Breedenbroek. Helemaal geweldig toch dat één van de nederlandse toppers even vanuit Rotterdam naar de Achterhoek komt rijden om zijn verhaal te vertellen. Hoewel ik eigenlijk die dag geen tijd had, toch maar even tijd gemaakt. En het was de moeite waard. Ronnie ging een verhaal houden met als rode draad zijn 100 mijl race op de Lofoten van afgelopen jaar. Nu volg ik hem al een aantal jaren via Facebook en heb ik hem in dat weekend via Internet gevolgd via de livetrackers. Extra leuk om nu uit zijn eigen mond het verhaal te horen. Bovendien zou hij tips en tricks geven tijdens een heuveltraining workshop. Daarnaast zou er nog een workshop krachttraining voor trailrunners gegeven worden.  Een mooi programma.
De aankomst in de winkel was hartelijk, koffie en zelfgebakken lekkernijen stonden op de lange tafel klaar. Zoals altijd moest ik me weer inhouden om niet meteen rond te gaan snuffelen tussen al die mooie trailspullen. Daar was ik immers niet voor gekomen. Het kostte me wel moeite  Er was een mooie groep mensen op komen dagen en in het latere voorstelrondje bleek ook dat het een heel diverse groep was. Sommigen heel ervaren in lange trails, anderen kwamen net kijken. Maar allemaal enthousiast. Ronnie begon zijn verhaal over de 100 mijl race op de Lofoten en iedereen hing aan zijn lippen. Niet alleen de materialen, voeding en dergelijke kwamen aan de orde, maar vooral ook het waarom van zo’n absurd zware race. Waarom er aan beginnen en hoe breng je zoiets tot een goed eind. En dat niet in een gelikt verkoopverhaal, maar gewoon recht uit het hart. 
Er was ook volop gelegenheid om tussentijds vragen te stellen en daar werd volop gebruik van gemaakt. Duidelijk werd in ieder geval uit zijn verhaal dat trailrunning niet alleen een kwestie is van veel hardlopen door het terrein. Hoewel dat wel een heel belangrijk gedeelte is van de training, moet je als vlaklander wel wat extra doen om in de bergen uit de voeten te kunnen. Krachttraining kan daarbij een belangrijke rol spelen, net als heuveltraining. Honderden keren de vuilnisbelt op en af kan daarbij een deel van de training zijn.
Na de middag was het tijd voor de praktijk. Je kon hierbij gebruik maken van de testschoenen van Inov-8 en testrugzakjes van Raidlight. Daar maakte ik dankbaar gebruik van. De heuvels van het Engbergse bos zijn niet heel hoog of ruig, als je dat vergelijkt met de bergen waar Ronnie het liefst loopt. Toch wist hij er alles uit te halen wat er in zat. Alle aspecten van klimmen en dalen kwamen aan bod en iedereen mocht even flink aan de bak. In relatief korte tijd wist hij een heleboel kennis en handige tips over te brengen aan de deelnemers. Ik vond het vooral ook leuk om te ervaren dat er eigenlijk niet heel veel verschil zit in de manier van trainen van Ronnie en mijzelf. Heel veel ideeën over hoe te training verschillen tussen ons eigenlijk vooral in het feit dat hij veel meer, sneller en zwaarder traint. De basis is echter hetzelfde: vooral dat doen wat je in de wedstrijden denkt tegen te komen. Regelmatig flink buiten je comfortzone stappen en vooral variatie. Er zijn immers zoveel mooie wedstrijden, waarom zou je dezelfde eigenlijk vaker dan één keer doen.
Helaas had ik andere plannen voor de rest van de middag en moest ik weg voor het gedeelte over krachtraining begon. Het was wel een leerzame sessie hoorde ik van een trainingsmaatje. Ook eentje waar ze niet helemaal zonder spierpijn van weggekomen was. Een geweldig interessante en leerzame clinic dus. Bedankt Ronnie Duinkerken voor het verhaal en Bianca en Herbert Rougoor voor de gastvrijheid.

Andre Bleumink

zondag 26 februari 2017

Ne flinken stap terugge met piene in de rugge

In juli 2016 krijg ik ontzettend last van de onderrug. Ik klungel maar vandan en uiteindelijk krijg ik op 22 december 2016 bij de neuroloog te horen dat ik een hernia heb. Dat is niet zo mooi. Ik baal als een stekker, maar dat deed ik al vanaf juli. Therapie moet aanslaan binnen een maand, zo niet dan gaat er een blokkade gezet worden. De therapie slaat aan dus nu nog tot maart doorgaan met de therapie en dan horen we wel weer verder. Ik ben erg gefrustreerd en kan de knop maar moeilijk, eigenlijk helemaal niet omzetten. Niet hardlopen, daar pak je me mee.

In al die maanden dat ik al thuiszit, want ja werken is er ook tijdelijk niet bij,  en aan het wandelen geslagen ben, absoluut geen nieuwe hobby van mij, ben ik veel met voeding bezig. Ik moet natuurlijk oppassen dat ik niet dichtslib. Ik heb aanleg om dik te worden.  In september maar eens samen met schoonzus Nathalie een cursus Eat4result gevolgd bij Crossfit Oost. Dat is even wennen anders eten. Het is ook meer een schema voor krachtsporters. In plaats van hardlopen mag ik wel aangepast crossfitten van mijn fysiotherapeut. Geen zware gewichten tillen en zo maar wel mijn armen trainen. Ook de benen en core trainen om de spieren sterker te maken. Dan doe ik nog iets nuttigs.

Op 9 januari begint er een Challenge bij Crossfit. 30 dagen geen suiker eten en alleen maar gezond. Ik ga hieraan meedoen. Ik was het al een beetje gewend van Eat4result, maar daar had ik niet echt lekkere maaltijden die ik kon maken. Inspiratieloos. Hier zat ik in de appgroep en de lekkerste gerechten, muffins, taarten, cake, maaltijden komen voorbij. Allemaal suikervrij dan. Ik besluit ze allemaal uit te gaan proberen. Ik begin er lol in te krijgen en vind het niet erg om 2 maaltijden per dag te bereiden. De kinderen en Bjorn vinden het namelijk maar niks en eten dan ook absoluut niet met mij mee. Bjorn probeert het nog een tijdje, maar daar kan ik geen boodschappen aan halen. In plaats van minder koolhydraten te eten eet hij er alleen maar meer. Gelukkig stopt hij er al snel mee. Ik had het idee dat hij wel 3000 calorieën per dag at.

Ik heb nu 2 keer een poging gedaan om te kijken of ik nog kon hardlopen. Ook om te kijken wat de reactie na het lopen gaf. Ik moet het voorlopig nog bij wandelen en bakken houden, want lopen op zich gaat wel, maar na het lopen is de stijfheid en pijn goed voelbaar. De hernia moet zichzelf eerst herstellen en pijnvrij worden, voordat ik weer aan hardlopen kan gaan denken. Bij deze wil ik de Avajanen en het bestuur nog bedanken voor de kaart. En voor de getoonde interesse in mij via App, op de koffie, messenger. Dit doet me goed. Ik kom gauw weer een bakkie doen.

Groeten Katja Demkes
Wandelen in een winters landschap met Loes

zaterdag 25 februari 2017

Foto's en uitslagen van de 48e Volkslauf in Vreden(D)

Veel prijzen voor AVA'70 in Vreden
Uitslagen AVA'70 deelnemers:

5 kilometer: Mark te Brake 15.58 min, Tim Mengerink 17.27 min, Tim te Brake 18.09 min, Jerrel Balke 18.53 min, Roy Mengerink 19.22 min, Linde Klein Nibbelink 20.50 min, Dirk-Jan Robbe 23.16 min

10 kilometer: Frank Roos 40.26 min, Andre Bruil 44.33 min, Andre Balke 48.46 min, Inez Balke 50.11 min

Halve marathon: Gerrit Dijkslag 1:26:09, Geert Wevers 1:36:35

Uitslagen:

5 kilometer

10 kilometer

halve marathon

site organisatie

Klik op de link voor enkele foto's van Aaltense fotografen

fotoalbum
Tim Mengerink

Goede halve marathon van Gerrit Dijkslag

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 167

Bent u een zwevende kiezer? Maak je geen zorgen, wij hebben het perfecte stemadvies. Kies op 11 maart voor de Track & Field Run!
Wees welkom in het T&F-sportcafé! 

Als maart nadert, is het grappen en grollen even voorbij. In deze tijd van het jaar wordt een hoger doel gediend: de Track & Field Run. Via dit podium, waarop ik, na schatting, wekelijks zo’n 10.000 mensen een enorm plezier doe, stuur ik de komende weken louter belangrijke boodschappen de deur uit. Vandaag wil ik het even hebben over het Sportcafé van vrijdagavond 10 maart! 

In een sterk polariserend Nederland, waarin de linksen en de rechtsen lijnrecht tegenover elkaar staan, is gezelligheid het enige redmiddel. Loltrappen is daarom het overkoepelende thema van het sportcafé. We pakken het iets anders aan dan normaal. Iedereen is wel een beetje klaar met dat gelul over gezonde voeding, uitgebalanceerde trainingsschema’s of blessurepreventie. Wij gaan dit jaar lekker een avondje quizen! Daarnaast gooien de leden van het T&F-team zich in de verkoop, in een op voorhand grandioze veiling.

De pubquiz!
Nog voordat het eerste startschot van de T&F-run klinkt, wordt de eerste prijs al uitgereikt. Welk team wint de allereerste Ava-pubquiz? Een veelzijdig kennisspel met uiteenlopende categorieën: Sport, wetenschap, geschiedenis, food & lifestyle, BN-ers met bijzonder seksuele uitspattingen en wat al niet meer. Als ik de binnenkant van mijn ogen bekijk, zie ik het helemaal voor me. Het duo Knabbel & Babbel (Ingrid en Marco) dat de strijd aan gaat met Vincent Scholten, Gerben Schepers en Roy Mengerink van team A+. Of Gerdy, Linda en Evelien als de Kobus-girls die het opnemen tegen de ‘Rappe zestigers’ Theo Stronks, Wim Rensink en Sien Meinen. Rinke ter Haar en Björn Demkes als The Kings of the Beeklaan in een verhit duel met de Yellow Bitches: Samantha Zegers en Dirkje Huitink. Een bloedfanatieke strijd waar list en bedrog niet geschuwd wordt. De jury die ongetwijfeld niet zonder kleerscheuren het café verlaat. De teams zullen, na nachten lang met de neus in de boeken, tot de tanden gewapend acte de présence geven. Uiteindelijk gaat er slechts één team met de felbegeerde hoofdprijs aan de haal! Een team bestaat uit 2, 3 of 4 personen.

Veiling:

Wil jij lekker gemasseerd worden? Moeten de hardloopschoenen nodig worden gepoetst? Heb jij wel zin in een privé atletiekclinic? Dit is jullie kans! De T&F-ers bieden zichzelf aan in de veiling. Ze zullen zichzelf op geheel eigen wijze presenteren tijdens het sportcafé. Bied jij het meest, dan ben je de absolute spekkoper. Dus ga voordat je het Sportcafé binnenstapt even langs de geldautomaat…

In het sportcafé is er ook genoeg tijd om te ouwehoeren. Voor een hapje wordt gezorgd en tegen een minimale vergoeding worden de drankjes koel aan tafel geserveerd! Dit wordt een fantastische avond. Geef je nu op via: erwinwamelink@ava70.nl De entree bedraagt €5 per persoon (inclusief koffie/thee). Het café is vanaf 19:30 uur geopend. 

vrijdag 24 februari 2017

Realisatie zonnepanelen bij atletiekvereniging AVA'70 in Aalten

13 en 14 maart worden er 60 zonnepanelen op het dak van het clubhuis gemonteerd
Nu het er alle (zonne) schijn van heeft, dat we de winter definitief achter ons hebben gelaten, staat er weer van alles op het programma bij AVA`70. Zo is het de bedoeling dat op maandag 13 en dinsdag 14 maart de 60 zonnepanelen op het dak van het clubhuis gemonteerd gaan worden. De klus zal worden uitgevoerd door de firma Zevenbergen. Het Aaltense bedrijf is een specialist op dit gebied en we hebben er dan ook alle vertrouwen in dat dit goed komt. Overigens kost het project, de realisatie van 60 zonnepanelen, de vereniging uiteindelijk helemaal niets. Het is door een prachtig stukje gezamenlijke inspanning gelukt, om de totale som geld van in totaal 20.000 euro gedekt te krijgen door de verschillende acties.

Allereerst was er de derde plek bij het Rabobank Coöperatiefonds, die 5500 euro opleverde. In november werd een geweldige slag geslagen, toen AVA`70 winnaar werd bij de NUON-clubcompetitie en weer 10.000 euro kon incasseren. Begin dit jaar werd een subsidieaanvraag ingediend om gebruik te maken van de subsidieregeling duurzame energie voor sportaccommodaties. Ook hierbij kreeg de vereniging groen licht. Al met al kwamen er zo voldoende middelen beschikbaar, om het totale project van 60 zonnepanelen te financieren! Laat vanaf 15 maart a.s. de ZON maar gaan schijnen….. 

Verslag van de 36e Engbergenloop in Gendringen

Lisa te Molder "Mijn tijd viel tegen omdat ik terug zakte en constant uit mijn ritme kwam"
Geen maat op Awal broers in 36e Engbergenloop

Door Benno Stevering

De 36e Engbergenloop werd zondagmiddag op de tien kilometer een ruime zege voor Yahala Awal Aman uit Doesburg. De 20 jarige Ethiopische atleet van het Argo-topteam nam direct afstand en bouwde zijn voorsprong uit op zijn achtervolger clubgenoot Remi Rondeel uit Zelhem.  Yahala gaf aan totaal geen vermoeidheid te kennen na afloop en zegevierde in 33.32 minuten, terwijl Remi 35.07 minuten nodig had. Tom van Beusekom uit Duiven kwam in de derde ronde nog sterk terug en eindigde nipt acht tellen achter Rondeel.  Thijs van Aalten uit Terborg wist zich niet te mengen om een podiumplek, maar zette nog wel een snelle  36.10 neer.  Rondeel  zit goed in de voorbereiding voor de Rotterdam marathon. ‘’Dit was een goede test. Yahala liep ver voor me, was niet te kloppen en kende geen maat.  In de tweede ronde probeerde ik het verschil te maken om mijn tweede plek veilig te stellen. Tom, die ik had gelost, kwam in de derde ronde nog verrassend terug. Vorig jaar won ik de dertig kilometer  kastelenloop  Vorden. Daar richt ik me nu ook op. ’’ 

De winnares van vorig jaar, Lisa te Molder uit Zieuwent noteerde  ook nu de rapste tijd met  41.59 minuten. ‘’Mijn tijd viel tegen omdat ik terug zakte en constant uit mijn ritme kwam. In het Engbergenbos was het zwaar en hard werken op de compacte heuvels. Het NK in Schoorl moest ik laten schieten vanwege een ontsteking. Net als Remi train ik voor Rotterdam.’’ Cindy Brussé uit Aalten eindigde met 43.48 minuten dichter achter Te Molder dan ze had verwacht. De triatlete richt zich dit jaar op het EK triatlon in Dusseldorf en op het WK in Rotterdam. 

De vijf kilometer werd beheerst door de jonge atleet Siraj Awal Aman. Hij finishte in 17.31 minuten. Frank Reintjes uit Oud-Zevenaar, bouwt zijn snelheid op en is met een tweede plek in 18.21 minuten goed in training voor het NK Cross. Lucy Overbeek uit Ulft noteerde met vier tellen voorsprong op Ilona Hermsen uit Lengel de snelste tijd bij de dames in 24.12 minuten.  Start en finish vonden plaats op de prachtige, vernieuwde atletiekbaan. Na de start ging de strijd richting Engbergenbos waarbij de kuiten op de flinke heuvels op de proef werden gesteld. De organiserende atletiekvereniging Atletico’73 mocht een groeiend aantal van 400 deelnemers welkom heten. 

donderdag 23 februari 2017

Nieuwe voorzitter voor AV Archeus in Winterswijk

Harry Grevers geeft het stokje over aan de nieuwe voorzitter van Archeus, Anita Boschman (foto Jan Ruesink)
Anita Boschman is Harry Grevers opgevolgd als voorzitter van atletiekvereniging Archeus in Winterswijk. Grevers heeft de vereniging zes jaar geleid, in welke periode de nieuwe accommodatie aan de Vredenseweg werd gerealiseerd. Bram Loman nam het stokje over van Jan Ruesink als secretaris. In de algemene ledenvergadering van Archeus woensdagavond werden beide aftredende bestuursleden bedankt voor hun inzet voor de club. Grevers en Ruesink blijven als vrijwilliger actief voor Archeus.

De nieuwe voorzitter Anita Boschman bedankte Grevers voor zijn volhoudendheid en tomeloze inzet in de totstandkoming van de nieuwe accommodatie. De atletiekclub, die in maart dertig jaar bestaat, beschikt nu over een volwaardig wedstrijd- en trainingscomplex. Van een grasveld achter scholengemeenschap De Driemark verhuisde de vereniging twee jaar geleden naar De Hunenbulten (het voormalige SKVW-terrein), waar nu een zeslaans atletiekbaan van 400 meter ligt en een clubhuis met krachthonk staat.

Boschman is al een jaar bestuurslid van Archeus en heeft zich onder meer beziggehouden met het opzetten van een vrijwilligersbeleid binnen de vereniging.  De onderscheiding voor de vrijwilliger van het jaar, de zogeheten Kei van Archeus, ging dit jaar naar Nicole Nijmeijer-Haarman, voor haar inzet voor de jeugdafdeling.

Bob te Lindert van Argo pakt bronzen plak bij NK indoor

3e plaats Bob te Lindert in Apeldoorn
Bij het NK Indoor wist Bob te Lindert uit Heelweg, lid van het Argo Topteam zaterdag een mooie derde plek te behalen bij het Nederlands Kampioenschap drie kilometer (8:58:56 min). De atleet van Argo, uitkomend bij de junioren Jongens A liep een sterke, tactische race in zijn eigen tempo waarbij hij een deel van de aanwezige concurrentie snel wist uit te schakelen. Te Lindert wist met deze bronzen plak vanwege blessures in de aanloop naar het NK indoor aan zijn bovenbeen het maximale eruit te halen. Een mooie prestatie voor Bob te Lindert uit Heelweg, trainende onder trainer Stefan Scanu van Argo. (BS)

Klik op de link voor de uitslagen van de 3.000 meter

Nieuwe uitslagen-app voor hardlopers

Uitslagen.nl biedt een nieuwe gratis app aan voor Android en iOS. Via deze app kunnen deelnemers aan een hardloop- of fietsevenement na afloop hun uitslagen op een mobiele telefoon of tablet bekijken. De app bevat alle uitslagen die op www.uitslagen.nl zijn vermeld.

Door te klikken op een naam in de uitslagen worden diverse hardloopstatistieken getoond (tijd, afstand, behaalde klassering, gemiddelde snelheid en tempo). Naast het zoeken op naam kan bijvoorbeeld ook gezocht worden naar club- en woonplaats-genoten.

Naast de uitslagen kunnen gebruikers van de app ook de evenementen-kalender bekijken en zich inschrijven voor evenementen die vermeld staan op www.inschrijven.nl (dat zijn er zo’n 1.400 per jaar). De historische uitslagendatabase maakt het mogelijk om via de Archief-functie in de app te zoeken naar alle uitslagen.

www.uitslagen.nl is de grootste (hardloop)uitslagen database van Nederland met momenteel zo’n 7 miljoen individuele prestaties van meer dan 11.000 evenementen. Jaarlijks worden uitslagen van zo’n 1.200 nieuwe evenementen toegevoegd. Meer informatie en downloaden van de app via: www.uitslagen.nl/app

woensdag 22 februari 2017

Aftrap training Scholierenrun bij Schaersvoorde

Scholieren en begeleiders trappen af voor Scholierenrun (foto Karin Stronks)
Kick off door marathonloper Gert-Jan Wassink

Door Karin Stronks

AALTEN – Een unieke samenwerking van Schaersvoorde met AVA'70 leidt tot een uitdaging voor alle eersteklassers van het Christelijk College Schaersvoorde (CCS). Ervaren trainers van AVA'70 hebben een trainingsprogramma ontwikkeld van negen weken die alle eersteklassers van Schaersvoorde moet klaarstomen voor de Gerard Tebroke Memorialloop (GTM). Speciaal voor deze doelgroep is de afstand van drie kilometer aan het wedstrijdprogramma toegevoegd. Topatleet Gert-Jan Wassink, oud Schaersvoorde leerling, verzorgde de kick off voor de driehonderd eerstejaars Schaersvoorde leerlingen.

De trainingen voor eersteklassers van Schaersvoorde, van LWO tot VWO+, worden tijdens de reguliere gymlessen gegeven, ook zullen de scholieren op de AVA baan en de openbare weg de loopclinic volbrengen. Topatleet Gert-Jan Wassink is ingevlogen om de kick off te verzorgen. Op een geïmproviseerd podium in de sporthal van Schaersvoorde brengt de marathonloper met een Olympische droom de eerstejaars in beweging. Voor de aftrap geven Gert-Jan Assink en vertegenwoordigers van Schaersvoorde en AVA'70 uitleg over het initiatief in een speciaal hiervoor ingerichte persruimte.

"Hier op Schaersvoorde heb ik mijn eerste stappen gezet! Tijdens de gymlessen werd ik min of meer 'ontdekt' door Evert Jan Westerveld, destijds docent Lichamelijke Opvoeding (LO). Toen zat ik nog op voetbal, later heb ik me op de atletiek gestort. Wat voor mij belangrijk is dat ik een doel moet hebben, ik moet ergens naartoe werken. Nu richt ik me volledig op de Marathon van de Olympische Spelen van 2020 in Tokio. Daarvoor moet ik de limiet halen, dat zal nog lastig worden maar ik ga alles op alles zetten. Wat ik mooi vind aan dit initiatief is dat de eerstejaars ook een doel wordt voorgeschoteld, zij kunnen de uitdaging aangaan om in negen weken tijd naar de GTM Scholierenrun van drie kilometer toe te werken. En natuurlijk wil ik graag de aftrap geven! Hier liggen mijn roots", vertelt Gert-Jan enthousiast.

Annemarie Boom en Wout van Riesen, beide docent LO op Schaersvoorde, juichen het initiatief toe. Annemarie geeft aan: "Natuurlijk werken we mee aan zo'n mooi project! En er zijn sponsoren gevonden die willen helpen. De eerstejaars die zich inschrijven voor de GTM krijgen een T-shirt, mogelijk gemaakt door sponsoren, daarnaast lopen ze met een chip om de exacte tijd te meten. De wedstrijd voert drie keer dwars door café Leuven, dat is natuurlijk erg leuk! We hopen natuurlijk dat alle eerstejaars echt gaan meedoen met de GTM, docenten hebben overigens een oproep gehad om de leerlingen te vergezellen op dit sportieve evenement!" Dit jaar is de hardloopclinic uitgeschreven voor alle eersteklassers van Schaersvoorde, de bedoeling is om het in de komende jaren breder te trekken zodat ook oudere leerlingen mee kunnen doen.

AVA voorzitter Dave Posthumus is samen met Frank Roos druk bezig met het plaatsen van sponsormateriaal. Dave maakt even tijd vrij om iets te vertellen over de Scholierenrun en de voorbereiding daarnaartoe. Posthumus: "Het idee voor deze trainingen komt eigenlijk van een clinic van de atletiekunie, in samenwerking met marathonloper Gerard Nijboer, rolt dit initiatief uit over Nederland. Wij hebben geprobeerd om het idee in een simpele vorm te gieten. Zo is de samenwerking tussen Schaersvoorde en AVA ontstaan. Wat Gert-Jan Wassink al aangaf: de scholieren krijgen een doel, ze weten waar ze naartoe werken!"

De GTM wordt gehouden op zaterdag 20 mei. De Scholierenrun van drie kilometer is toegevoegd voor de eerstejaars van Schaersvoorde. Frank Roos, PR man van AVA'70 geeft aan: "De eersteklassers die meedoen met de GTM rennen drie keer door café Leuven, we hopen natuurlijk dat er één kolkende massa supporters in de kroeg aanwezig zijn! Maar voor het zover is gaan we de scholieren in de negen weken goed voorbereiden op de Scholierenrun. Overigens hoeven ze niet om het hardst, het gaat om de prestatie die iedere deelnemer op zijn of haar eigen niveau volbrengt! Het shirt dat de eerstejaars krijgen mogen ze houden natuurlijk!" (bron)

Gerrit Dijkslag loopt Alpe d’HuZes

Gerrit Dijkslag na de beklimming van de Col du Galibier in 2012
Hallo beste lezer,

Graag wil ik de sponsorloop Alpe d’HuZes onder jouw aandacht brengen. In de strijd tegen kanker heb ik me hiervoor opgegeven, geen idee hoe vaak ik naar boven ga, maar opgeven is geen optie! AVA’70 staat bekend als een gezellige en vrolijke atletiekvereniging, waar ook nog goed gepresteerd wordt. Of als een vereniging waar je uitstekende resultaten kunt behalen door een fantastische sfeer. Van welke kant je het ook bekijkt, ik ben al bijna 33 jaar lid van deze geel-blauwe club en heb vele hoogte punten meegemaakt. Dit door persoonlijke records en overwinningen, maar we hebben ook gezamenlijk vele hoogtepunten meegemaakt door samen naar wedstrijden te gaan en elkaar door dik en dun te ondersteunen of een feestje te vieren. Want van feestjes houden we bij AVA’70 wel!

Helaas waren er ook de diepte punten, zoals een mislukte recordpoging of de operatie voor mijn hartritmestoornissen. Veel ingrijpender waren de ziektes en zelfs de sterfgevallen waar clubgenoten mee te maken hebben gehad. Zo zijn er in mijn tijd bij AVA’70 acht clubgenoten gestorven aan kanker. Ook hierin blijkt AVA’70 een eenheid te zijn, het verdriet werd gedeeld en waar mogelijk werd er rondom de ziekte meegeleefd en werden Henk, Ria, Gerrit, Henny, Jan, Han, Gerard en Ronald bezocht en ook bij hun afscheid waren veel clubgenoten aanwezig. Toch voel je je ontzettend machteloos, het ene moment haal je het beste samen met elkaar naar boven, het andere moment is die persoon er niet meer, nooit meer, alleen in gedachten. Dit maakt een persoonlijk record, een overwinning of zelfs een heerlijke training in een lekker voorjaarszonnetje zo ontzettend relatief. Maar doet je wel beseffen van elk moment te genieten. Ik weet zeker dat mijn acht clubgenoten dat ook gedaan hebben. Hardlopers zijn toch een soort vrijbuiters, echte levensgenieters. Ik heb dan ook goede herinneringen aan Henk, Ria, Gerrit, Henny, Jan, Han, Gerard en Ronald en wil daarom graag iets voor ze terug doen.

Om het toch dicht bij AVA’70 en onze gemeenschappelijke passie, hardlopen, te houden heb ik besloten om deel te gaan nemen aan de Alpe d’HuZes. Met Jan stond ik in 2005 zelfs al eens op de top van de Alpe d’Huez! Samen met vier collega’s van Kramp vormen we een team die de uitdaging aangaat om meerdere keren deze Alpe d’Huez te gaan beklimmen, hardlopend of fietsend en daarbij zoveel mogelijk geld op te halen voor het KWF in hun strijd tegen kanker. Hierbij kunnen we elke steun in de vorm van een aanmoediging, een vriendelijk e-mailtje of een financiële bijdrage heel goed gebruiken. Ik zal het zware (benen) werk doen, maar zou het ook ontzettend fijn vinden als ik op die financiële steun van jou kan rekenen.

Je kunt het KWF en mij steunen door te doneren via iDeal op 

AVA’70 leden kunnen uiteraard ook Gerry Prigge steunen en/of op 2 april aan de sponsorloop op onze Hamelandbaan deelnemen voor haar Team Regenboog. Collega’s van Kramp kunnen naast Bert, Hans, Jeroen, Mike of mij ook nog kiezen om Jacqueline Jacobs te steunen die met haar team de Raddraaiers deze uitdaging aangaat. Opgeven is geen optie in de strijd tegen kanker, help je mij in deze strijd, dan ga ik de Alpe d’Huez bestrijden om zoveel mogelijk geld op te halen in de strijd tegen deze ziekte. Alvast bedankt!

Met sportieve groet,

Gerrit Dijkslag
Steun Gerrit Dijkslag en het KWF



[1] Wil je liever geen geld overmaken via de website? Laat het me weten, dan zorg ik dat het bij KWF terecht komt.

dinsdag 21 februari 2017

Foto's van de Jutberg Trail in Dieren

Jan Willem Hengeveld (545) voert een groepje trailers aan

Klik op de link voor de foto's van Jan Strijker

fotoalbum


Trailrunnen is meer dan alleen lopen

Andre Bleumink (links) en Henrie Drenthel, trailrunners van het eerste uur (foto Jan Strijker)
Als je eenmaal je hart hebt verloren aan trailrunnen, ontdek je dat er een hele wereld achter het trailrunnen zit. Het is een soort subcultuur binnen het loopwereldje. Met eigen ‘regels’, eigen afstanden,  eigen gewoontes en bijzondere gebruiken.

Chill 
Allereerst de sfeer op een trailrunevent. Want van wedstrijdspanning is nauwelijks sprake, mensen keuvelen voor de start gezellig met elkaar, geen lange wachtrijen bij de dixies van zenuwachtige lopers die nog even snel wat weg moeten brengen, niet met 1000-en lopers opgepropt staan in het startvak en ook niet een half uur voor de start het startvak in duiken voor een goede startpositie. Bij trailrunning is alles veel gemoedelijker en relaxter. Zelfs zo relaxt dat ik zelf wel eens bij het startschot even moest uitzoeken welke kant ik eigenlijk op moest. Gewoon de meute achterna leidde me de goede kant op.

Beleven
In de basis draait trailrunning niet om het lopen van je allersnelste tijd ever. Eerder het overbruggen van afstand en hoogtemeters is hier de uitdaging. Lopen in onbekend glooiend/bergachtig terrein vraagt een totaal andere mindset dan het lopen van een marathon voor een PR. Tijdens trailrunnen moet je anticiperen op de omgeving, de ondergrond, de weersomstandigheden, etc. Je gemiddelde loopsnelheid zal dan ook een stuk trager zijn dan tijdens een wegwedstrijd, zeker als je een trailrun met flink wat hoogtemeters loopt. Zo nu en dan moet je zelfs wandelen bij een steile klim of op een drukke singletrack. Deze andere manier van hardlopen geeft je de mogelijkheid om op een andere manier de race te beleven. Gun jezelf de tijd om te genieten van de vergezichten, neem uitgebreid de tijd om bij de verzorgingsposten bij te tanken en andere trailrunners te ontmoeten, vergeet geen foto’s te maken en laat vooral de tijd los. Beleef die vrijheid! Wedden dat je met een smile op je gezicht finisht?

Afstand
Trailruns kennen over het algemeen niet de ‘standaard’ gecertificeerde afstanden, zoals we die van de wegatletiek kennen. De afstand wordt bij trails bepaald door het begin- en eindpunt en de paden en natuurlijke obstakels, zoals rivieren en bergketens, er tussen. Incourante afstanden als een 20 of 34 kilometer zijn normaal. Evenals afstanden boven de 50 kilometer, de ultra’s. Begin je net met trailrunnen? Leg de lat dan niet te hoog. Kies een trail die bij jou past, waarbij je je moet realiseren dat het lopen van trailruns fysiek zwaarder is dan het lopen op de weg. De natuur heeft hier de dikke vinger in de pap: je bent afhankelijk van de weersomstandigheden en hoogteverschil.

Doelgroep
Van de 2 miljoen hardlopers die Nederland rijk is, weten zo’n 15.000 lopers de trailruns te vinden, die wekelijks in binnen- en buitenland georganiseerd worden. Deze groep bestaat vooral uit mensen tussen de 40-50 jaar Bron Elsevier, met net iets meer mannen dan vrouwen. Is dat ‘beleven’ toe te schrijven aan de gemiddelde leeftijd van de trailrunner?  Want waarom is juist deze groep zo graag op de trails te vinden? Op zoek naar innerlijke rust na een drukke werkweek, geen zin om tussen duizenden andere lopers je klem te lopen op een wegparcours, nieuwe dingen willen doen en je grenzen ontdekken? Of heeft het meer met fysieke capaciteiten te maken? Want op oudere leeftijd zijn de pezen en gewrichten in staat zwaardere belasting te doorstaan, mits hier wel jarenlange trainingsarbeid aan vooraf is gegaan.

Natuur
Dit vind ik één van de fijnste dingen van trailrunnen: het lopen in de natuur. Niet via brede gebaande paden, maar via slingerende single tracks jezelf mee laten voeren naar plekken waar je anders niet snel komt. Je weg zoeken langs de oevers van snelstromende riviertjes, in het donker proberen op de been te blijven, wéér genieten van die vergezichten, de geur van het bos opsnuivend en met een beetje mazzel sta je oog in oog met loslopend wild. Omdat veel trails door natuurgebieden gaan, is er vaak een limiet aan het aantal deelnemers dat deel kan nemen aan de trail. Niet alleen om drukte op het parcours tegen te gaan, maar ook om de natuur niet te overbelasten. Om gebruik te mogen maken van de natuurgebieden moeten organisaties aan veel voorwaarden voldoen, zoals het niet bevuilen van de trails. En daar hebben wij als traillopers een heel belangrijke rol. Er geldt dan ook een (ongeschreven) regel voor trailrunning: alles wat het je mee de trails op neemt, neem je ook mee terug! Gooi dus geen afval in de natuur. Nee…. Ook geen gelletjes… Niet alleen slecht voor het milieu, maar door dit soort acties, die helaas te veel voorkomen, lopen organisaties het risico niet meer welkom te zijn in het natuurgebied.  En wij, trailrunners, dus ook niet.

Zelfvoorzienend
De vrijheid van het trailrunnen brengt nog een ander aspect met zich mee: niet afhankelijk (willen of kunnen) zijn van anderen. Tijdens een trailrun zul je weinig of geen verzorgingsposten tegen komen en ben je op jezelf aangewezen. De meeste trailrunners staan dan ook aan de start met een rugzakje met daarin een waterzak voor het nodige drinken en koolhydraten in de vorm van gelletjes en repen. Wie ruiger terrein opzoekt zal vaak ook wat extra kleding, een EHBO-setje, thermodekentje, stokken. Een opgeladen telefoon, geld, hoofdlampje en extra batterijen zijn ook geen overbodige luxe.

Outfit
Een trailrunner herken je al van verre. De meeste trailrunners lopen met een rugzakje en in de bergachtige gebieden zijn ook de stokken geen uitzondering meer. Tel daarbij op de schoenen, met het grove profiel, die speciaal voor het trailrunnen ontwikkeld zijn. Maar wat bijna iedere trailrunner draagt zijn de neck gaitors, neck tubes, of beter bekend als buffs. Om de nek, om het hoofd, om de pols. Een heel veelzijdig item om de nek of het hoofd warm te houden of om met de pols het zweet van het hoofd te vegen. Meestal zijn ze bedrukt met het logo van een eerder gelopen trailrun.

Biertje?
Sta niet gek te kijken als je na de finish je medetrailers met een groot glas bier in de hand ziet staan. Zeker bij de zuiderburen is het geen uitzondering dat een bierbrouwer zijn naam verbonden heeft aan een trailrun en je na de finish dit bier gratis, of voor een klein bedrag, geschonken krijgt. Was je nog niet helemaal tot totale ontspanning gekomen tijdens jouw trailrun, dan komt dit wel tijdens het naborrelen met je trailmaatjes onder het genot van een biertje. Of je hersteldrankje. (bron)

maandag 20 februari 2017

Verslag van de 4e Slangenburg Trail in IJzevoorde (Doetinchem)

AVA'70 ruim vertegenwoordigd in IJzevoorde
Zaterdagmorgen 18 februari 2017 omstreeks 13:00 uur… op de parkeerplaats voor het clubgebouw van AVA’70 in Aalten is het een drukte van jewelste. Ongeveer 30 Avajanen zijn voornemens om deel te nemen aan de 4e editie van de Slangenburgse Trailrun. De deelnemers konden kiezen uit afstanden van 12 of 21 kilometer.

Ruim een uur voor aanvang van de wedstrijd werd  het Verenigingsgebouw ‘de Pokkershutte” in IJzervoorde bestormd en belegerd door de geelhemden van AVA’70. Heel even waande ik mij weer in café Frowijn in Nijmegen, echter de ambiance was niet te vergelijken. Het mocht de feestvreugde niet bederven. Al snel werd de kleedkamer omgedoopt tot “AVA’70” kleedkamer. Niet- AVA’70 leden schrokken bij binnenkomst en enkelen trokken al snel hun conclusie dat een omkleedplek in de sporthal misschien wel beter zou zijn.

In vergelijking met voorgaande jaren, had de organisatie besloten dit jaar te gaan starten in groepen van 10 personen. De 1e groep zou klokslag 14:30 uur gaan starten, gevolgd door een nieuwe groep die 1 minuut later zou volgen. De start had wel iets weg van een originele slipjacht…. De 1e groep zet een reukspoor uit, waarna de resterende bloeddorstige atleten de achtervolging konden inzetten.

Na 2 kilometer hadden Gerben Schepers, Nico Rouwhorst en Vincent Scholten elkaar gevonden. In een relatief rustig trainingstempo werd de jacht op Angelique voortgezet. Het duurde niet lang of vanuit het achterveld kwam eerst Patrick Weijers, gevolgd door Dirk Vreeman en good-old Wim Brinkman opstomen. Kinderlijk eenvoudig en zonder enige moeite liepen zij met 7-mijlslaarzen bij ons weg. Langzaam maar zeker kregen wij Angelique in het vizier. De Groenlose liep een dusdanig tempo, dat het nog niet direct “appeltje-eitje” was om haar bij te halen. Vanuit het niets werden wij ingehaald door een sneltrein. Het bleek Denis Woeltjes te zijn. Tijdens het inhalen vroeg Denis nog of hij zijn t-shirt kon/mocht uittrekken. Voordat wij hem goede adviezen konden geven, was hij alweer als een stipje aan de horizon verdwenen. De topvorm van Denis is weer helemaal terug.

Na 4 kilometer was het gelukt om Angelique binnen te hengelen. Angelique had zich goed voorbereid. Een hongerklop zou haar niet overkomen. In haar rugzak had ze een picknicktafel met warme croissantjes en koffie meegenomen. Mooi…. wij hadden een voorloper gevonden die ons op sleeptouw kon nemen. Het looptempo varieerde van 5.30 – 6.00 min/km. Jeugdige onbezonnenheid zorgde ervoor dat ongewild het tempo weer iets opgehoogd werd, maar Gerben Schepers trok snel aan de noodrem met de woorden: “Scholten, je gaat te hard”.

Na 12 kilometer werd de stilte in het Slangenburgse bos ernstig verstoord. In eerste instantie was ik bang dat een reusachtige dier de rugtas van Angelique had ontdekt, maar al snel bleek dit niet het geval. Het was hoofdtrainer Marco van Rijs met in zijn kielzog zijn wegkapiteins Ingrid “Salomonnooitmeeraantrekken” van Zolingen-Monasso, Peter “zaliknogeenliedjevanrobbiewilliamszingen” Baten en Geert “stapstapstap” Wevers. Al rennend door het schone Slangenburg, bulderde Marco met het geluid van een bronstige wapitihert “Heeeeeeeee…… AVAAAAAAAAAAA……. hoehoehoehoehoehoe !!!!”. Menig hijgend atleet was onder de indruk van dit machtsvertoon. We probeerden nog voor te doen alsof wij deze man niet kenden, echter ons gele shirt verraadde ons direct. Het kon niet anders zijn, dan dat wij deel uit maakten van het grote gele legioen die deze wedstrijd overheersten. Nadat wij onze welgemeende excuses voor het gedrag van Marco aan een aantal vrijwilligers in het bos hadden gemaakt, renden wij snel verder in de richting van de finish.

Na 15 kilometer zagen wij een atleet in een geel t-shirt in de tegengestelde richting rennen. Dat vonden wij nogal vreemd, want wij wisten zeker dat we op de goede route zaten. Het was niemand minder dan Maarten Angenent. Hoestend en proestend haalde hij ons in en bekende eerlijk dat hij aan het dagdromen was geweest en zo de afslag had gemist. In een trailrun wordt dit dubbelhard gestraft en mag je weer achter aansluiten en je concurrenten opnieuw gaan inhalen. Maarten liet zich echter niet van de wijs brengen door dit mentale knakmomentje.

Langzaam maar zeker naderden wij de finish. Op het 18km punt hoorden wij zware voetstappen. Een snelle blik naar achteren leerde ons dat stoomlocomotief Andre Balke in aantocht was. Op de vraag: “Hoe gaat het Andre ?” kwam het karakteristieke antwoord: “Joaaaaaa…. ut geet”. Met de finish in het zicht werd het tempo nog een klein beetje opgeschroefd. De een na de andere deelnemer werd nog even ingehaald. Met een goed en tevreden gevoel werd deze prachtige 4e editie van de 21 km trailrun beëindigd.

Ten slotte een klein verbeterpuntje voor de organisatie. Traditiegetrouw worden de deelnemers na de finish een kopje erwtensoep aangeboden. Hoe jammer is het dan voor de laatste deelnemers die de finish passeren, dat er geen soep meer over is gebleven. Daarnaast bleek het warme douchewater kennelijk alleen beschikbaar voor de allersnelste deelnemers. Niets is fijner dan na een trailrun als deze even lekker warm te kunnen douchen.

Vincent Scholten

Dat AVA’70 ruim vertegenwoordigd was bleek ook in de einduitslag:

12km mannen:

11e: Frank Roos 54.10 min
19e: Wim Rensink 58.46 min
22e: Andre Bruil 59.29 min

12km dames:

8e: Inez Balke 1.04.46 uur
10e: Joke Balke 1.05.46 uur
15e: Anky Bruil 1.06.32 uur

21km mannen:

3e: Denis Woeltjes 1.29.38 uur
16e: Wim Brinkman 1.37.34 uur
27e: Patrick Weijers 1.39.35 uur

21km vrouwen:

2e: Gerdy Hoornenborg 1.42.49 uur
11e: Rianne Fokkers 2.03.40
13e: Angelique Vrijdag 2.05.53 uur