zondag 17 december 2017

Foto's en uitslagen van de 37e DEO loop in Borculo

Grote delegatie van AVA'70 bij DEO loop in Borculo

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen


fotoalbum Jaime Lebbink


fotoalbum Susan Pieper


site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 185

'Ik sta te trappelen van ongeduld om met u of voor u aan de slag te gaan' (bron)

Ik ben slechtziend, niet achterlijk

Een betere werknemer kan een bedrijf zich niet wensen. Ik ben loyaal, goud eerlijk, realistisch, optimistisch, heb een vlijmscherp gevoel voor humor, mijn formuleringen zijn puntgaaf, mijn taalgevoel is indrukwekkend en ik ben enorm bescheiden. Maar ja… Ik ben slechtziend! Al mijn kwaliteiten worden nietsontziend van tafel geveegd door twee slechte ogen.

Gehandicapten staan met 3-0 achter op de arbeidsmarkt. Hier kunnen wij een ethische discussie over voeren tot in de eeuwigheid, maar het is een voldongen feit. Daar kan ik overigens prima mee leven. Ik ben niet op mijn achterhoofd gevallen en ik begrijp dat bedrijven niet kiezen voor ‘moeilijke gevallen’. Met een halfblinde haal je de narigheid in huis. Kan die het koffieautomaat wel vinden? Ziet die het verschil wel tussen een komma en een punt? Houdt die de directeur en de schoonmaker wel uit elkaar?

Een docent zei ooit: “Je bent al slechtziend, zorg dan in ieder geval dat jij je planning op orde hebt. Je zult nu eenmaal een stap meer moeten zetten om je handicap te compenseren.” Pardon? Verstond ik dat nu goed? Na mijn, niet geheel tactvolle reactie, heeft die docent zich voor onbepaalde tijd ziek gemeld. Na het schijnt zit ze nu nog met een burn-out thuis. Hoewel ik die leerkracht tot op de enkels heb afgebrand, zit er natuurlijk wel een kern van waarheid in haar opmerking. Als beperkte zul je altijd een stukje harder moeten lopen dan een ander, om die afschuwelijke sta-in-de-weg enigszins weg te poetsen. Ik heb besloten om tijdens sollicitatiegesprekken mijn gezichtsbeperking onbenoemd te laten. Echter, mijn excentrieke voorkomen verraadt een hoop, dus uiteindelijk komt die handicap altijd ter sprake. En dan komt de sollicitatiecommissie weer met de ‘wij bedoelen het goed’ vraagjes: “Die handicap zal wel lastig zijn of niet?” of “Ik kan mij zo voorstellen dat het jou heel veel energie kost om de hele dag naar een beeldscherm te kijken.” Dat kun jij je helemaal niet voorstellen trut en mag ik goddomme zelf bepalen of ik iets lastig vind of niet? Bedrijven hebben immer hun mond vol over maatschappelijke verantwoordelijkheid bla bla bla, waar in de praktijk natuurlijk geen ene flikker van terecht komt. Er moet geld in het laatje komen.

Laat het heel duidelijk zijn. Ik ben absoluut niet zielig en ik leid een grandioos leven. Die handicap en ik zijn een fantastische twee-eenheid, waar iedereen met zijn tengels van af moet blijven. Het heeft mij gevormd tot wie ik ben en waar ik voor sta. Vandaag of morgen stuur ik weer wat brieven de deur uit en wellicht komt er een keer een ‘gek’ die deze kansarme schlemiel omarmt. 

Delicatessenwinkel Peter 'Specailiteiten

Peter 'Specialiteiten Hogestraat 56, 7091 CE Dinxperlo - Telefoon: 0315-655160
U bent van harte welkom om een kijkje te nemen in onze winkel. Het assortiment wisselt dagelijks en de kerstpakketten worden iedere dag aangevuld.

Tip: Al vanaf € 10,- het perfecte Kerstgeschenk 
Peter Kroesen met één van zijn medewerksters

zaterdag 16 december 2017

Heb jij je al opgegeven voor de GUV Marathon? - Nieuwsflits 13

Wordt het net zo'n succes als in 2012?
We zitten precies een week voor de start van de GUV Marathon en inmiddels hebben zich al meer dan 300 (!) deelnemers opgegeven om in actie te komen. Een geweldig peloton van hardlopers, wandelaars, mee fietsers en verzorgers gaan op 23 december om 10.00 uur op pad voor een groot sportevenement. Puur recreatief, maar wel met een serieus doel, namelijk geld inzamelen voor kansarme kinderen in Aalten. Het bedrijfsleven is ook geweldig in actie gekomen en de geldthermometer loopt dagelijks steeds verder op. Zou iedereen zaterdag om 9.30 uur op de Markt aanwezig willen zijn!

Heb jij je al opgegeven?
Om organisatorische redenen is het van belang, om op de hoogte te zijn van het aantal totaal deelnemers aan de GUV Marathon. De veiligheid van iedereen staat hoog in het vaandel, dus als je nog graag wilt deelnemen, geef je dan vandaag nog op!

Donatie:
De deelname aan de GUV Marathon is gratis, maar een donatie voor het goede doel wordt warm aanbevolen. Je kunt een gift storten op het banknummer: NL83 RABO 0322713390, t.n.v. GUV inzake Marathon voor het kind. Daarnaast is het mogelijk om op de dag zelf geld te doneren. Er staan collectebussen op de Markt in Aalten, maar ook onderweg bij de wisselpunten. Als organisatie geven wij er de voorkeur aan om eventuele giften te storten op de bankrekening. Jij wilt er bij de GUV Marathon toch ook bij zijn?

Route en vertrektijden

Aankondiging van de 10e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop

Groepfoto's van de vorige negen edities
Op woensdag 27 december is de 10e editie van de 10e Late Kerst te vroege Nieuwjaarsloop. Rick Kleinhesselink zet een route van ongeveer 12 a 13 kilometer uit in de buurt van Ulft. We starten om 10.00 uur bij Grand Café Het Schaftlokaal op het DRU park, Hutteweg 24 in Ulft en we vertrekken om 9.15 uur vanaf de atletiekbaan bij AVA'70. Evelien Hillen vertrekt om 8.45 uur bij garage Kempers op de fiets naar Ulft. 

Na afloop is er een mogelijkheid om op eigen kosten wat te drinken in het Grand Café, vergeet dus geen geld mee te nemen!

Wil je graag aan deze jubileumeditie mee doen, geef je dan even op.

Klik hier voor een impressie van de vorige edities

Deelnemers: 1.Rick Kleinhesseling (ov), 2.Geert Wevers, 3.Henk Mengers, 4.Roel Somsen, 5.Ingrid van Zolingen(fietsen/lopen), 6.Wim Rensink, 7.Evelien Hillen, 8.Paula Verwaaijen

Daarnaast is op maandag 1 januari 2018 de traditionele Nieuwjaarsloop. Een rondje van ongeveer 10 kilometer door Bredevoort met de mogelijkheid voor een Nieuwjaarsduik in de Slingeplas. Vertrek om 10.00 uur bij Geert Wevers, opgeven is niet nodig.

vrijdag 15 december 2017

Bikkelen over des Heeren bergen

Samen met de deerns van de Hoart zwoegen over des Heeren bergen
Al enige tijd heb ik geen input meer geleverd aan dit mooie hardlooppodium van neef Geert. Het was geen kwestie van zin, maar eentje van tijd. De afgelopen maand zijn we met ons kantoor verhuisd van het oude postkantoor naar de oude textielfabriek aan de Hofstraat (hoe moet dat straks nu met de Beeklaanstraatrace…geen balkonscene?) en dat heeft er even ingehakt. Tussen de bedrijven door ook onze Sam naar Den Haag verhuisd: eerst van Aalten naar Scheveningen, toen van een niet zo’n leuke kamer naar de caravan in Zoetermeer, toen van de caravan naar zijn huidige stekkie in Den Haag, en toen de caravan weer ophalen. In 6 weekenden 4 keer naar Den Haag klepperen…funest voor columnistachtige intenties!

Maar nu de rust weer enigszins is teruggekeerd én de prachtige zondagmiddagsneeuwval me dwingt binnen te blijven, heb ik de laptop maar weer eens aangeslingerd. Vorige week heb ik voor het eerst meegedaan aan de Montfertlandloop en daar kan ik eens mooi een fijn stuksken over schrijven! Nu zijn wedstrijdverslagen niet zo mijn ding, want wie is er nu geïnteresseerd in het bescheiden feit dat ik 395e van de 2240 renners ben geworden? Nee, er zit uiteraard een filosofische ondertoon in mijn betoog, neem deze ter harte zou ik zeggen…

Omdat ik op een 15 km wedstrijd nog niet echt een tijd had staan waar ik mee thuis kon komen (1.12 en nog wat op de Postbankloop in 2015…), had ik zwager en personal trainer Hans Lammers gevraagd om een schema voor me te maken. Om een of andere reden kak ik tijdens wedstrijden die langer dan 10 km altijd in. In een wedstrijd van 5 of 10 km kan ik bijvoorbeeld mijn loopmaatje Gerdy met 2 vingers in de neus voor blijven, maar als ’t langer wordt, moet ik altijd tegen haar welgevallige achterkant aan kijken. In het schema van Hans was de baantraining van Theo verwerkt, een intervaltraining voor de donderdagavond / vrijdagochtend en een duurloop met steigerungen voor de zondagmorgen. Het volgen van het schema ging me best goed af wat discipline betreft. Het lukte me ook nog om elke ochtend plankings-oefeningen te doen. Ik moet er niet te lang bij nadenken, want ik heb me aardig “geplaagd” de laatste maanden om 395e te worden. Hallo midlifecrisis!

Afijn, dat ging dus best goed, totdat mijn vermoeide lijf op een gegeven moment ingreep. Door de verhuizing van het kantoor, knoeide ik ’s avonds veel en lang door. Want het gezinsleven ging natuurlijk ook gewoon door – wat best druk kan zijn met 5 jongens – en ook het gewone werk. Dus in bed was er veel “ruimte” voor prakkisaties, al dan niet gewenst. En dan dus dat schema… Als het niet ’s avonds niet kon, dan maar ’s morgens! 06.00 uur eruit, gympen an en intervallen maar! Drie weken voor de Montferlandrun ging het mis. Op de baan mochten we 10 x 200 m doen. Dat korte werk vind ik mooi om te doen! Het lukte aardig om bij de “grote jongens” te blijven, zoals Miel en Danny B. Maar na de 9e keer toen sprong er iets in de hamstring van mijn rechterbeen. En het rennen was acuut gebeurd!

Op een pijnlijke manier kwam ik er achter dat je niet op alle vlakken kunt knallen. Als je stress in je lijf hebt mag je best hardlopen, maar temper je verwachtingen dan enigszins! Ik had stiekem de wens om de Montferlandrun in 1.04,30 te lopen: 3 x 21,30 min per km. Deze ambitie heb ik laten varen. Door te fietsen en de oefeningen te blijven doen bleef ik een beetje in de running. Han Tieltjes heeft weer voor een kapitaal aan pleisters op ’t been geplakt en Wim Stronks heeft de boel weer enigszins in ’t fatsoen gedrukt. En toen ging het weer gelukkig. Als test de laatste Boekeldercross gelopen en de hamstring kraakte, maar hij hield het.

Het voordeel van een bijgestelde ambitie is dat je iets meer ontspannen naar een wedstrijd toeleeft.  Voor de wedstrijd ben ik in plaats van 4x slechts 3x naar de WC geweest… Toen ik samen met Gerdy en Arja bij ’s-Heerenberg aan kwamen, zagen we de renners van de 7,5 km zwoegen op de laatste kilometers. Bij die aanblik sprong mijn hartslag direct 10 – 20 slagen omhoog. Dit kregen wij ook nog te verduren dus… Bij de finish troffen we neef Geert. Hij had in een mooie tijd de 7,5 km gelopen, maar zag er wat pie-jeuntjes uit. Het was koud, nat en zwaar. Hup, weer een paar hartslagen erbij…

Na het inlopen troffen we bij de start een hoop trainingsmaatjes. Da’s altijd hartverwarmend. Samen een beetje grappen en grollen doet de spanning wat wegnemen. Hans Jentink en Patrick Weijers waren er ook, doorgaans mijn hazen voor de 5 en 10 km. Hans loopt aan het eind van de wedstrijd altijd net iets te hard voor me, maar Patrick kan ik meestal wel bijhouden. Bij de start was ik gelijk al in dubio: bij mijn hazen blijven of mijn eigen tempo lopen? Patrick ging er als een gek vandoor; zijn wapperde manen dansten de eerste kilometers steeds een meter of 10 – 15 voor me. Ik bleef derhalve maar bij Hans, dat ging al hard zat. 4.08 min over de eerste kilometer. Ik stevende af op een tijd van 1.02,00! Arno Derksen, dé revelatie van dit seizoen, bleef ook heel eigenwijs in onze kielzog. Op de beruchte Peeskesbult kwamen we Patrick achterop, nadat we de 1e 5 km in 21,26 min hadden afgelegd. Er ontstond een mooi groepje, en ik nam me voor om in ieder geval tot de 10 km te blijven volgen. Na 9 km kregen we de dansende staart van Cindy in het vizier. Ook haar slokten we op met ons meedogenloze tempo. Stoïcijns en groothoudend haalden we haar in, ik zei nog bemoedigend “hou vol Cindy!”. Maar ik had haar niet aan hoeven te moedigen, want ze ging me na een poosje soepel als een hinde weer voorbij, terwijl ik probeerde mijn zwoegen er nog enigszins elegant er uit te laten zien. Het blijft toch een klasbak die Cindy!

De 2e 5 km kwamen we door in 21,30 min, lekker constant dus. Maar mijn pijp raakte wel een beetje leeg. Ik moest lossen van het gele AVA treintje. De laatste 5 km waren een lijdensweg. Misschien toch wat te snel gestart, misschien toch wat trainersachterstand, misschien was dit lijf meer een sprinter dan een duurloper, zal ik stoppen want dit is toch niks aan meer? Daar is pas het 13 km bordje, kak, ’t is het 12 km bordje… De aanmoedigingen van een hoop bekenden langs de kant sleepten me er door heen. Ik nam me het liedje Anyhow van de Tedeschi Truskband in de kop: ik zou en moest hoe dan ook ook de laatste 5 km tot een fatsoenlijk einde brengen. Ik had me niet voor niets afgebeuld op dat militaire schema van Hans. Ik wou natuurlijk ook maatje Gerdy voorblijven. Gerdy wilde een mooie tijd onder de 1.10 lopen, maar intussen vreesde ik dat ze me op het laatst in zou halen. Niet omkijken, gewoon door blijven harken, legde ik mezelf op. Anyhow…

In 1.05,36 min kwam ik binnen. Over de laatste 5 km had ik 1,10 min langzamer gedaan dan de eerste 2. Ik kon amper praten vanwege alderbastend koude lippen. Ik was wel erg blij met m’n tijd, toch wel! Ondanks een ietwat haperde voorbereiding in een drukke fase had ik er dit toch mooi uit weten te persen. De andere leden van het treintje hadden ook prachtige tijden, volgend jaar spring ik op de laatste wagon! En voor dit gevoel bij de finish doe je het eigenlijk allemaal. Het geploeter moet je gauw vergeten, bij moeilijke momenten gewoon denken aan dat euforische moment van finishen! En dan uitgelaten de een naar de andere loopmaat highfiven, boksen en huggen! Maar nogmaals mijn advies: als je stress in het lijf hebt, pas je trainingsarbeid dan wat aan. Dat kunnen onze lijven niet meer aan!

Nadat Gerdy binnen kwam – ik moest toch best nog even wachten – zijn we gauw naar de omkleedfeestzaal gegaan. Het was prachtig loopweer, maar best koud. Arja was inmiddels ook binnen, ook met een mooie PR. Het is een schitterende loop, die Montferlandrun, maar het omkleden vond ik wat behelpen. Ik loop met van die “tupes” om de kuiten. Die krijg ik na een wedstrijd amper uit, want dan ben ik echt zo stief as een hork. En ik wil me ook altijd even droog gerei aan doen, want anders loop je straks te blauwbekken als we terug naar de auto lopen. Door mijn stijfheid is dat altijd een risicootje. Ik vrees de situatie dat ik hinkelend op één been mijn andere been niet in goed in de piepe van de dreuge onderbokse krijg. Wie een beelddenker is snapt mijn vrees! Het onderbokse verwisselen ging niet snel, gelukkig ging het goed. De feestzaal had dus ruim de gelegenheid om zich te vergapen aan het geslacht ter Haar. Tenminste, aan wat er van over is naar 15 zware en gure kilometers…

Toen we samen weer in de auto zaten, waren we gelukkig. De kachel stond hoog, en Douwe Bob zong uit de speakers how happy we are. “Kom, zei ik, we rijden een endje om. Nog even blijven hangen in het moment”. Na het bikkelen op des Heeren bergen was het fijn nagenieten. Het was een mooie dag!

donderdag 14 december 2017

Gerrit Dijkslag, de Lucky Luke onder de hardlopers

Gerrit Dijkslag
Wat doe je de rest van het jaar als je je doel bereikt hebt?

Tot halverwege het jaar gaat mijn volledige aandacht uit naar de Alpe d’HuZes en met succes zoals jullie weten. In de zomer ontwaak ik met moeite uit deze emotionele achtbaan. Een beetje ongeïnspireerd loop ik onze mooie AVA’70 Zomeravondloopjes, ik start zelfs een keer helemaal achteraan. Wat ook niet echt mee helpt zijn mijn hartritmestoornissen. Soms zijn ze er wel, soms zijn ze er niet, soms kan ik knetterhard lopen, soms nog niet eens slenteren. Soms helpen medicijnen, soms niet. Knettergek, moedeloos en ontzettend onzeker word ik ervan. Stoppen wil ik nog niet, maar ik kan ook niet zo futloos door blijven gaan. Ik moet ergens naar toe trainen, een doel hebben.

Ooit heb ik een lijstje gemaakt van wedstrijden die ik nog graag wil lopen. Aan het einde van de zomer staan daar twee “Laufen” bij onze Oosterburen op. Dit blijken in de praktijk mooie, maar door de hoogte verschillen ook pittige ondernemingen te zijn. Helaas gaat een van deze wedstrijden door een verhoogde hartslag gedeeltelijk de mist in. Ik besluit tot mijn vakantie in Hongarije door te modderen en dan een beslissing te nemen over hoe nu verder. Hongarije is mede door gastheer Benno een prachtige belevenis en ook het hardlopen is daar een feest. Heel voorzichtig durf ik weer vooruit te kijken en plan drie wedstrijden. Belgisch Hasselt, Duits Nütterden en Nederlands Holten. Met een schuin oog zie ik dat de teller van het aantal gelopen wedstrijden hiermee op 747 zou komen.

Hasselt gaat voortreffelijk, 15km in 1:02 uur, met een snelle laatste 5km. Nütterden en Holten gaan ook naar behoren en zo komt wedstrijd 750 in zicht. Omdat ik dit jaar al 9 wedstrijden in het buitenland heb gelopen zou het mooi zijn om deze twee jubilea samen te laten vallen, 10de wedstrijd in het buitenland van 2017 is wedstrijd 750 in totaal. Maar eerst komen er nog twee andere wedstrijden, die van Nunspeet en Ede, in Ede gaat het na 2km mis, maar na drie kilometer kan ik weer een tempo van 14 km/uur lopen. Snapt u het nog. Ze zeggen wel dat Lucky Luke sneller schiet dan zijn schaduw, nou, ik loop sneller dan mijn hart(slag). Sinds ik medicijnen slik om mijn maximale hartslag te onderdrukken heb ik af en toe het idee dat mijn hart een eindje achter mij aan sukkelt. Aangezien lopen, laat staan hardlopen, zonder hart wat lastig is, wacht ik hem maar op, en zo hobbelen we samen verder. Of in het geval van Ede, rennen we samen weer een echte wedstrijd.

En dan is het 9 december, mijn oog is gevallen op de 30km lange Terhills Trail in Belgisch Maasmechelen met 500 meter hoogte verschil. Inderdaad niet van dat benauwde. Gewoon doen wat je leuk vindt en denkt aan te kunnen. Een super snelle 10km zit onder mijn omstandigheden niet in, maar de conditie is goed en hoogtemeters zijn mijn ding, dus laat dat startschot maar komen. Tussen twee enorme steenkoolmijn torens worden we om 10:00 uur weggeschoten, de eerste kilometers zijn nog vlak, mooi langs het water en goed begaanbaar. Heerlijk voor mijn hart om op gang te komen. Daarna is het over met de pret, Terhills (ophoping van steenafval dat als bijproduct van ondergrondse mijnbouw ontstaat) modder, klei, vaak een combinatie van die drie, vergezichten, bossen en steenkoolmijnen wisselen elkaar in een prachtig landschap af. Soms moet ik zelfs handen en voeten gebruiken om boven te komen. Eenmaal boven is het slikken, zo steil en glad ziet de afdaling eruit. Enkele seconden later ren ik verbouwereerd naar beneden, me afvragend hoe het komt dat ik hier loop en niet gevallen of uitgegleden ben.

Zo tikken de uren en vooral kilometers weg en net als ik denk dat ik er bijna ben en voorzichtig blij met deze 750ste wedstrijd ga worden is die daar, het monster, de laatste Terhill, een achteloos neergekwakte steenkool afvalberg. Maar steil, zo steil en dat na 28km. Mijn hart zakt me niet in de schoenen, maar hij blijft achter aan de voet van deze Terhill, terwijl ik naar boven probeer te klauteren, hardlopen gaat niet meer. Telkens na 50 meter wacht ik mijn hart op en zo zijn we samen uiteindelijk boven gekomen. Dol gelukkig hebben we met zijn tweetjes de afdaling voltooid en zo heb ik mijn 750ste wedstrijd uitgelopen! Vies, nat, moe, maar uiterst voldaan en trots stort ik me op de cola en chocolade bij de verzorgingspost.

Omdat ik nog graag een paar wedstrijden wil lopen maar niet meer dat onnatuurlijke gevoel wil hebben dat ik niet de longen maar mijn hart uit mijn lijf ren, niet meer ‘s-morgens om half zes de wekker wil zetten voor mijn medicijnen. Niet wil lopen vol onzekerheid, maar gewoon onbezorgd wil genieten, hoe hard of langzaam het ook gaat. Daarom word ik in februari volgend jaar weer geopereerd. Ik zie er als een Terhill tegenop, maar tegen elke training of wedstrijd opzien is ook geen optie. 

Daarom voor alle AVA’70 leden en andere hardlopers, alvast fijne feestdagen en een voorspoedig en vooral gezond 2018, geniet ervan!

Eindelijk oplossing voor atletiekbaan AVA'70

De atletiekbaan van AVA'70 (foto Gerrit-Jan Jansen)
AALTEN De schade aan de toplaag van de atletiekbaan in Aalten kan relatief eenvoudig opgelost worden. Dat zou blijken uit een schouw, die de vereniging AVA'70, de gemeente Aalten, de atletiekunie en aannemer Nootenboom hebben gemaakt op 1 december. Sinds de opening van de 300 meter-baan aan de Bredevoortsestraatweg in maart 2014 heeft de atletiekvereniging AVA'70 problemen. Er kwamen klachten binnen over loslatende gootkappen. Daarnaast liet de kunststofbaan op diverse plekken los van de betonnen ondergrond.

Na jaren van onderling gesteggel is er nu eindelijk een gezamenlijk gedragen oplossing. Afgesproken is dat de aannemer begin volgend jaar de gootkappen verzwaard, waardoor deze stabiel op de goot blijven liggen. De gootkappen schoten heel makkelijk los, waardoor deze soms open kwamen te liggen. En dat kan heel gevaarlijk zijn voor atleten die vlak langs de goten oprennen.

Tijdens de schouw bleek daarnaast dat de toplaag van de baan slechts op enkele punten losgelaten heeft. Het gaat daarbij met name om de openingen tussen de toplaag en de goot. Dit probleem wordt opgelost door de naden tussen de toplaag en de goot opnieuw te kitten. Daardoor kan er geen water, zand en onkruid meer onder de toplaag komen. De aannemer gaat hier in het voorjaar mee aan de slag.

Voorzitter Rudi Meinen van AVA'70 is opgelucht, dat er eindelijk een oplossing komt voor de problemen. ,,Het heeft inderdaad lang geduurd. Er ligt een dik dossier. Ik denk dat het te maken heeft met onvoldoende prioriteit bij de gemeente Aalten en de aannemer. Gelukkig hebben we de gemeente wel aan onze kant gekregen. Toen het kwartje eenmaal gevallen was, hebben we ook heel goed samen kunnen doorpakken. We zijn samen met de atletiekunie en de gemeente langs verschillende sportparken in het land geweest om atletiekbanen te bekijken. We zijn blij dat er nu een oplossing ligt, die ook door de aannemer opgepakt wordt." (bron)

woensdag 13 december 2017

Ruim 1.000 nieuwjaarstoeten voor GUV Marathon - Nieuwsflits 12

De laatste Nieuwjaarstoeten verkocht Gerdie bij café Stegers aan Gé Tammel
Als Gerdie Duenk ergens haar zinnen op heeft gezet, dan gaat ze er ook vol voor. Dat bleek de afgelopen weken maar weer eens. Als één van de organisatoren  van de GUV Marathon had Gerdie zich bedacht om Nieuwjaarstoeten te gaan verkopen. De opbrengst zou ten goede komen aan de actie voor kansarme kinderen in Aalten. Ze zocht een paar sponsors om de winst nog wat extra te vergroten en de verkoop ging van start. Direct al vanaf het begin stroomden de bestellingen voor de snoepzakken binnen en liep de teller flink op. Gerdie zocht snel hulp voor het vullen van de toeten, want het dreigde een steeds grotere klus te gaan worden. Op 26 november jl. werd de grens van de 500 stuks bestelde zakken al overschreden. 

Gerdie bleef vrienden, bekenden, collega`s en AVA-janen bestoken via social media om toch vooral maar te gaan bestellen. “ik goa veur de duuzend,” zo gaf ze gekscherend aan. De run op de snoepzakken bleef maar aanhouden en ging van 700, naar 800 en zelfs 900. Er waren nog 2 dagen te gaan, alvorens de inschrijving zou gaan stoppen, toen Gerdie besloten om nog een keer extra gas te geven. Om 21.12 uur, een kleine 3 uur voor de sluitingstijd, wist een dolblije Gerdie vanuit de verwarmde Serre van café Stegers te melden, dat ze zojuist de 1000e snoepzak had verkocht! Gerdie heeft met haar ‘Nieuwjaarstoetenactie” een prachtig resultaat geboekt. Met veel inzet en gelobby is het Gerdie gelukt om ruim 1000 snoepzakken te verkopen en daardoor een geweldig bedrag bijeen te brengen voor de GUV Marathon! 

dinsdag 12 december 2017

Massale belangstelling GUV Marathon

De verwachting is, dat minstens 100 jeugdleden bij de start van het evenement aanwezig zijn, om mee te rennen naar partycentrum `t Noorden
Op zaterdag 23 december a.s. vindt de GUV Marathon plaats. De estafetteloop van 42, 2 kilometer is opgedeeld in 12 etappes en het parcours is uitgezet rondom Aalten. Het doel van de actie is om geld in te zamelen voor kansarme kinderen in onze gemeente. Of het aan het lokale karakter van de actie ligt is de vraag, maar de belangstelling voor het evenement is overweldigend….

Deelnemers:
Op dit moment hebben zich al meer dan 250 deelnemers aangemeld voor de GUV Marathon. Een 15-tal atleten is van plan om het gehele traject van ruim 42 kilometer hardlopend af te leggen. Anderen hebben een tweetal, drietal of een kwartet gevormd, waarbij de een loopt en de ander fietst, om zo de afstand te overbruggen. Ook is het mogelijk om een aantal etappes als individu te lopen. Op de deelnemerslijst staan ook bedrijven, die met een groep personeelsleden deelnemen en families, die met een aantal gaan meedoen. Met de deelname van een atleten uit het Duitse Ellewick en Bocholt krijgt de GUV Marathon zelfs een internationaal tintje. Er wordt gelopen in een tempo van rond de 6 minuten per kilometer en de groep atleten die in actie komen lopen in een gesloten formatie. Omwille van de veiligheid, worden er diverse verkeersregelaars ingezet. Daarnaast wordt er door de organisatie ook een volgauto ingezet, evenals een bezemwagen. Naast hardlopers komen er tijdens de GUV Marathon ook diverse wandelaars in actie. Een aantal daarvan gaat het gehele traject van 42,2 kilometer wandelend afleggen en zullen al om 06.00 uur `s ochtends vertrekken. Daarnaast is het ook mogelijk om een aantal etappes te gaan wandelen.

Parcours:
Het vertrek van de GUV Marathon is om 10.00  en vindt plaats vanaf de feestelijk  aangeklede Markt in Aalten. De eerste twee etappes zijn relatief kort en gaat in de richting van Dale. Via Barlo gaat het naar het Grachthuys in Bredevoort. Hier kunnen de deelnemers rekenen op koffie, thee, broodjes en ander lekkers. De route wordt vervolgd over de Haart en de Heurne. Vandaaruit gaat het richting het Dorpshuis in IJzerlo, waar de 2e verzorgingspost is ingericht. Het parcours leidt de deelnemers vervolgens naar de Markt in Dinxperlo, om hier te gaan genieten van koffie, broodjes en nootjes.  Via de Dinxperse Heurne en Lintelo hopen de atleten en hun volgers rond 15.30 uur weer in Aalten arriveren. Onderweg kunnen de hardlopers ook nog eens genieten van de klanken van midwinterhoorns. Op verschillende plekken van de route, zullen blazers zich laten horen.  Op de Markt wordt alles in gereedheid gebracht voor de “Grand Finale”, het sluitstuk van de GUV Marathon, waarbij iedereen die een bijdrage heeft geleverd, kan aansluiten. Bij het eindstation, partycentrum `t Noorden zal tenslotte de cheque met het eindbedrag van de actie worden overhandigd aan de medewerkers van de organisatie van de week van het kind, Aladna FM.

Acties:
De deelname aan de GUV Marathon is gratis, maar een vrije gift voor het goede doel, kansarme kinderen in Aalten wordt uiteraard erg op prijs gesteld. De diverse donaties zijn inmiddels al ontvangen en daarnaast zijn er spontaan de verschillende acties op touw gezet. Zo vond er vrijdag 8 december jl. de GUV Marathonwandeltocht plaats in Groenlo. Bij de Jumbo en Albert Heijn in Aalten kan het statiegeld van lege flessen worden gedoneerd aan de GUV Marathon. Daarnaast hebben ook kapsalon Houwer, kapsalon Kerstje en garantiemakelaar Eggink Maalderink op eigen initiatief acties georganiseerd, om geld in te zamelen voor het goede doel. Een van de organisatoren van het evenement heeft besloten om Nieuwjaarstoeten te gaan verkopen. Er ontstond een ware run op de snoepzakken, waarvan er inmiddels al ruim 800(!) zijn verkocht. Er blijkt ook bij het Aaltense bedrijfsleven en de Middenstand een hartverwarmende belangstelling te zijn om de GUV Marathon te steunen. Dit gebeurt in de vorm van donaties, het schenken van goederen en het beschikbaar stellen van materialen.

AVA'70 jeugd:
De GUV Marathon, waarbij geld in wordt gezameld voor kansarme kinderen in Aalten, mag zich uiteraard ook verheugen op de warme belangstelling van de jeugd van AVA`70. Het is de bedoeling dat de pupillen en junioren van de club massaal gaan deelnemen aan de eerste en eventueel tweede etappe van de GUV Marathon. De verwachting is, dat minstens 100 jeugdleden bij de start van het evenement aanwezig zijn, om mee te rennen naar partycentrum `t Noorden. Daar worden ze getrakteerd op de specialiteit van het huis, namelijk een lekkere pannenkoek. Daarnaast krijgen ze ook ranja aangeboden. Alle pupillen en junioren hebben een sponsorlijst ontvangen, om hiermee geld in te zamelen voor hun kansarme leeftijdsgenootjes.

De organisatie van de GUV Marathon nodigt iedereen uit, om op zaterdag 23 december a.s. naar de Markt van Aalten te komen, om de start van de estafetteloop bij te wonen. Om 10.00 uur wordt er vertrokken voor de loop over 42,2 kilometer. Om 15.30 uur hoopt men terug te zijn en wordt alles in gereedheid gebracht voor het sluitstuk, het bezorgen van de cheque met de opbrengst naar partycentrum `t Noorden. Alle informatie over de GUV Marathon is na te lezen op de site: www.geertwevers.blogspot.com    

Verslag van de 25e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde

De kopgroep bij de 25e Scharenborg Crossloop
Bob te Lindert is blubber het beste de baas in jubileumloop Scharenborgcross

Door Benno Stevering

LICHTENVOORDE – Argonaut Bob te Lindert uit Heelweg, won zondag de strijd tegen zijn clubgenoot Jordy Kloet. In de zware kuitenbijters cross over 12,2 kilometer wist hij Kloet na een spannend wedstrijdverloop omstreeks de negende kilometer los te lopen en won in 44.28 minuten. ‘’Drie jaar geleden waren liesklachten mij noodlottig. Nu is de vorm uitstekend. De 6,1 en de 12,2 gingen gelijktijdig van start. Het tempo lag erg hoog in de eerste kilometers. Dat ik me bewust inhield in de eerste ronde resulteerde in de uiteindelijke winst. Het was bijna ondoenlijk de ideale lijn te vinden in de blubber. Niet de bulten rondom start en finish, maar de zware drab en blub waren de grootste opponenten. En die ondervonden we met name in de lus door het bos.‘’ Kloet die net als zijn tegenstanders ook tot zijn enkels in de blub wegzakte was content met 44.58 minuten. Met name in de laatste drie kilometer moest hij terrein prijsgeven vanwege buikklachten. Hij gaf aan bijna geen macht meer te hebben in de benen. Derde werd trialrunner Doetinchemmer Pascal Schepers in 45.07. Afgelopen zomer liep Schepers nog een grote trialrun. Voor hem mogen de heuvels bij de Scharenborgcross gerust wat hoger zijn. Lopers met trialschoenen hebben een groot voordeel tijdens deze cross. 

Brigit Landewe uit Boekelo liep niet haar beste run in 54.30, maar liet haar rivale triatlete Grada Boschker uit Zelhem die tot 1,5 minuut rap naderde uiteindelijk de hakken zien. Brigit gaf aan dat haar overwinning zwaarder tot stand was gekomen dan andere jaren. Zij won immers al meerder malen in Lichtenvoorde.’’ Ik vind een wegwedstrijd fijner dan een cross. Ik ben van orgine triatlete. Maar mijn intentie is nu dat ik een paar jaar de knop om gooi en geen triatlons meer doe en me concentreer op lopen en crossen.’’ Grada Boschker van Easy Running was content met haar tweede plek achter Landewe. ‘’Ik kwam langzaam dichterbij. Er staat zo’n vier jaar alweer een foto van mij en Brigit op het nachtkastje. Wij deden toen de triatlon van Hengelo. Zij blijft voor mij de grote favoriet. Daar waar zij aan de start verschijnt is de winst vaak verkeken. Mijn vizier is gericht op de Dijkencrosscompetitie. Ik hoop daar een goed resultaat neer te zetten. Maar mijn concurrente Inne Dijkstra zal zeker de nodige tegenstand bieden. Wellicht dat ik in het voorjaar mooie wedstrijden kan neerzetten.’’ 

In een sterk veld toonde Mark te Brake van AVA’70 uit Aalten zijn grote klasse over 6,1 kilometer door na het bekende stuivertje wisselen te ontsnappen uit het spoor van Siraj Awal Aman en Ibrahim Abdi Ali. Te Brake zegevierde in een rappe 20.48, een goede wedstrijdprikkel. Aman finishte op acht tellen. Ali kwam als derde over de meet in 21.10. Te Brake liep al een pr tijdens de Montferlandrun op de 15 kilometer van 50.11 minuten en richt zijn vizier nu op de Sylvestercross in Soest. ‘’Ik heb deze cross nog nooit gelopen. De Sylvestercross in Soest schijnt minder zwaar te zijn dan deze crossloop. Dit is een uitstekende trainingsprikkel naar aanloop van die grotere wedstrijd. Tot de 2e kilometer liepen Siraj en Mudesir Awal Aman op kop, waarna ik de kop kon overnemen. Ik wist goed door te lopen en uiteindelijk had ik ook een gaatje op hen. Het moeilijke drassige gedeelte was door de organisatie er uitgehaald. Dat was ook niet te doen. Je zakte daar totaal weg. Maar ik dacht dat ik mijn winst na de 4e kilometer al veilig had gesteld, gleed echter uit na de 5e kilometer, waarna Siraj weer terug de kop overnam. Tenslotte wist ik de eerste plek weer te herwinnen.’’ 

Laura Bomers van ASV Eibergen won haar eerste cross in 31.02 minuten met voorsprong op Sanne Borckink.’’Ik kon vanuit de middenmoot naar voren lopen. Het parcours was erg zwaar en een echte cross waardig. Ik ben nu 7 jaar lid van ASV en heb me als doel gesteld op de vijf kilometer sneller te worden.’’ Marijke Huisman van de organiserende vereniging lopersvereniging Groenlo werd derde. De kwalitatief sterk bezette jubileum Scharenborgcross  trok in totaal 221 deelnemers. De erwtensoep na afloop maakte veel goed voor de deelnemers na afloop. Petje af voor de vele vrijwilligers van LVG die vanwege de kou ontberingen moesten ondergaan.
van links naar rechts: Siraj Awal Aman, Mark te Brake en Ibrahim Abdi Ali

maandag 11 december 2017

Hartverwarmende steun bedrijfsleven bij GUV Marathon - Nieuwsflits 11

Hartverwarmende steun bedrijfsleven bij GUV Marathon
Wat is er mooier, dan dat je bij een actie massaal gesteund weet door het bedrijfsleven? Dit ervaart de organisatie van de GUV Marathon vrijwel dagelijks bij de voorbereidingen op de estafetteloop, die op 23 december a.s. gaat plaatsvinden. Fruit, water, krentenbollen, nootjes, vervoersmiddelen, donaties.. vrijwel overal zijn de reacties zeer positief, wanneer er contact wordt gezocht met middenstanders, verenigingen, bedrijven en instellingen. In Aalten maar ook daarbuiten draagt men de GUV Marathon, waarbij geld in wordt gezameld voor kansarme kinderen in onze gemeente, een bijzonder warm hart toe. Het is geweldig om dit te ervaren!

We zijn samen met de deelnemers en het bedrijfsleven bezig om er een prachtig evenement van te maken met een geweldige opbrengst! De onderstaande bedrijven, instellingen en verenigingen hebben allemaal een bedrag overgemaakt van minimaal € 100,00 of leveren een bijdrage voor de inwendige mens.

Wilt u de GUV Marathon ook nog steunen met een donatie? Dat kan, door een gift over te maken op het speciale banknummer: NL83 RABO 0322713390, t.n.v. GUV inzake Marathon voor het kind!

Foto's van de 25e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde

De start van de 6 en 12 kilometer
Klik op de link voor de foto's van Marga Geverink

Een dag vol verrassingen in Rotterdam

DSW Bruggenloop, of NS dagreisje, of Code Oranje, geen idee wat ik boven dit verhaal moet schrijven.

Al jaren wordt er op de 2 de zondag van december in Rotterdam een 15 km wedstrijd georganiseerd, onder de naam DSW (hoofdsponsor) Bruggenloop. Het mooie van deze loop is dat hij pas 's middags om 15.00 uur start vanaf het stadion van Feyenoord De Kuip. Hier is ook later de finish en je kunt je ook omkleden in het stadion. Hoewel ik geen Feyenoord fan ben, trekt dit stadion mij wel, en ook de route van de loop, dwars door Rotterdam over diverse bruggen, boeit mij wel. Dit jaar zou dan ook al weer de 4 de keer zijn voor mij dat ik hem zou gaan lopen. Maar dit jaar pakte het iets wat anders uit.

Zondagmorgen om 10.00 uur met de trein richting Rotterdam (mijn mede reisgenoot belde 's morgens af, al een voor gevoel?) en hoewel er al was gewaarschuwd voor veel sneeuw, gaf de app van de organisatie aan, dat het in Rotterdam juist zou regenen rond 3 uur met een temp van +6 graden. Met de trein in Gouda aangekomen begon ik al wel wat te twijfelen, want het sneeuwde flink en er lag al een mooi pak sneeuw. Maar ja zo als de Rotterdammer zegt: Niet lullen ,maar poetsen, bleef ik vol goede hoop. Wel had ik mij al bedacht dat het niets zou worden met een snelle tijd en dat ik lekker in mijn AVA/GUV regenpak zou gaan lopen en dan vooral genieten van de elementen en  de omgeving.

Aangekomen bij de Kuip, was het echter al snel duidelijk: AFGELAST. Ik kon mij hier helemaal in vinden, want er staan 12.000 lopers aan de start en onder deze omstandigheden was het onverantwoord. Alleen jammer dat men de knoop zo laat door hakte, want net zo als ik waren er al veel lopers. Eerst  maar even lekker in het stadion koffie gedronken en wat foto's gemaakt, want ja je bent er nu toch en toen maar weer op weg naar huis.

Maar toen begon de ware wedstrijd eigenlijk pas. Op Rotterdam centraal in de trein naar Utrecht, maar bij de eerste beste halte nog in Rotterdam stopt de trein en krijg je van een zeer vriendelijke, maar onduidelijke stem te horen, dat de trein niet verder gaat! Wat nu? Gelukkig zat ik bij een echte Feyenoord supporter inclusief jas, sjaal en pet en wij maar weer terug naar Rotterdam Centraal. Nu konden wij als enige optie via Amsterdam Centraal reizen, maar dat was voor de vriendelijke Feyenoord supporter echt vloeken in de kerk, dit ging hij echter nooit doen. Wij hebben hier dan ook maar afscheid van elkaar genomen, want ik wilde nog wel naar huis deze avond.

De reis ging nu via Amsterdam richting Utrecht-Arnhem en gelukkig zaten er nu een aantal leuke hardloopdames bij me in de trein, die ook weer terug naar huis moesten. Dat maakt het leed ,wat minder op zo'n dag. Aangekomen in Utrecht, kwamen de AJAX supporters uit Arnhem en omgeving bij ons in de trein. Op weg naar de Arena waren hun ook niet verder dan Utrecht gekomen en ze besloten maar weer na huis te gaan om de wedstrijd op tv te kijken. En ook dit waren plezierig mede reizigers. Aangekomen in Arnhem bleek dat het boemellijntje Arnhem-Winterswijk nergens last van had, hulde aan de Syntus. Net voor Studio Sport was ik weer thuis, na bijna 8 uur in de trein te hebben gezeten en veel gezien (door trein raampje). Toch denk ik dat ik me voor volgend jaar weer gewoon inschrijf.

Wim Brinkman

zondag 10 december 2017

Bredevoort in de sneeuw

Sneeuw in het bos

Vrijdagavond begon het in heel Nederland al te sneeuwen en de wandelaars die in Groenlo voor het goede doel van de GUV Marathon de schoenen hadden aangetrokken, liepen een prachtige tocht in de verse sneeuw. Zondagmiddag begon het opnieuw te sneeuwen en heb ik gauw de hardloopschoenen aangedaan voor een training van bijna vijf kwartier. Soms werd het zicht me bijna ontnomen maar wat is het heerlijk lopen in de krakende, verse sneeuw.
Klik op de link voor enkele foto's

Uitslagen van de 25e Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde

Enkele Avajanen in Lichtenvoorde
Klik op de link voor de uitslagen


Eric Hoogerbrug

Marijke Esselink droomt van Olympische Spelen

Honza Valenta, de trainer die aan de basis staat van de successen van Marijke Esselink weet het zeker: “De Olympische Spelen gaat ze halen.”
Ze geldt als één van de grootste meerkamptalenten van Nederland en heeft al vier nationale juniorentitels op zak. Marijke Esselink zet alles aan de kant om de top te bereiken, met als belangrijkste doel: de Olympische Spelen. Marijke is op zoek naar betrokken sponsoren die haar willen ondersteunen bij het verwezenlijken van haar dromen.

“De Olympische Spelen gaat ze zeker halen” 
Honza Valenta, de trainer die aan de basis staat van de successen van Marijke weet het zeker: “De Olympische Spelen gaat ze halen.” Marijke Esslink, lid van atletiekvereniging Ava’70 uit Aalten, is bijna dagelijks op Topsportcentrum Papendal te vinden. Daar traint ze onder de vleugels van Ronald Vetter, vader en trainer van Europees meerkampkampioene Anouk Vetter. Hoewel Marijke pas 18 is, kan ze de Nederlandse titels bijna niet meer op één hand tellen. Als b-juniore won ze zowel in 2015 als 2016 de vijfkamp op de NK indoor en daar voegde ze nog een zevenkamptitel (outdoor) en een gouden plak op de 100m horden aan toe. Op de nationale ranglijsten staat ze - bij de b-junioren - vierde aller tijden op de vijfkamp, hoger dan wereldtoppers Anouk Vetter en Nadine Visser. Op de zevenkamp staat ze op plek zeven. Dafne Schippers vinden we terug op plaats negen. Dit geeft aan dat ze veel in haar mars heeft.

“Believe control your results” 
“Ik vind dit een mooie quote. Ik moet natuurlijk in mijzelf geloven, maar dit geldt ook voor de mensen om mij heen. Als zij niet in mij geloven wordt het moeilijk om verder te komen in mijn sport. Dit jaar richt ik mij op de WK junioren. Voor de toekomst zijn de Olympische Spelen mijn hoofddoel! Om hier te komen moet ik veel trainen. Omdat ik mij altijd met het openbaar vervoer moet verplaatsen, gaat er veel tijd in reizen zitten. Als ik een autootje heb, wordt mijn reistijd veel minder, alleen kan ik die auto zelf niet betalen. Ik werk wel op de momenten dat ik vrij ben maar helaas is dat slechts vier uur in de week. Van die paar uurtjes kan ik een auto niet bekostigen. Sponsoren die mij op een andere manier willen helpen, kunnen zich natuurlijk ook melden, graag zelfs.

Ondersteunt u Marijke? 
De WInterswijkse is enorm bescheiden en slaat zichzelf niet graag op de borst. Deze prachtige eigenschappen staan haar zakelijke belangen helaas in de weg. De stap om bij bedrijven aan te kloppen voor (financiële) ondersteuning is voor haar een hele grote, terwijl dit hard nodig is om haar ambities waar te maken. Wilt u dit unieke Achterhoekse atletiektalent helpen om de wereldtop te bereiken? Wacht dan niet langer en neem contact met haar op. Bied Marijke de kans die ze verdient. (bron: Passie voor Tekst)

Sabrine Vels terug na zeer lange revalidatie

Sabrine Vels
Voor Sabrine Vels uit Doetinchem moet 2018 het jaar van de wederopstanding worden. De 20-jarige verspringster is anderhalf jaar geblesseerd geweest aan haar rug, maar wil zich nu weer laten gelden op de atletiekbaan.

"Het vertrouwen in je lichaam is gewoon weg", zo omschrijft Sabrine Vels het zwarte gat van haar blessure. "Je denkt dat je op de goede weg bent, en dan gaat het weer mis. Mijn mental coach heeft me echt uit het dal kunnen trekken." Een gecompliceerde blessure aan haar rug, ze brak meerdere wervels, zorgde dat ze in totaal ruim anderhalf jaar stil stond in haar ontwikkeling. "Het was een bijzondere, maar ook wel een leuke periode", vindt vader Manfred Vels. "Het is heel raar wat ik nu zeg, maar de band van vader en dochter is sterker geworden in dat hele traject. Ik kijk er heel wisselend op terug."

Toen de eerste verspringtraining pijnloos en goed verliep, kreeg ze weer vertrouwen in haar lichaam. "Ik zie dat beeld meteen voor me", zegt vader Manfred. "Toen ze eenmaal uit die bak kwam, één grote smile." Nu wacht een periode van keihard trainen om op niveau te raken voor het outdoorseizoen. De Olympische Spelen in 2020 waren altijd het stipje op de horizon voor Vels. "Dat is een droom, maar of het realistisch is weet ik niet", beaamt Vels, die het nog niet uit haar hoofd heeft gezet. "Ik heb anderhalf jaar gemist qua voorbereiding, maar we gaan er nog steeds voor." (bron)

zaterdag 9 december 2017

Uitslagen van de 2e Adventslauf in Ellewick(D)

Mooie 3e plaats voor Katja Demkes

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie
Gezellige nazit in Ellewick voor de AVA'70 leden

Gerrit Dijkslag loopt zijn 750e wedstrijd

Gerrit Dijkslag
In het Belgische Eisden-Maasmechelen heeft Gerrit Dijkslag vanmiddag zijn 750e wedstrijd gelopen. In de Terhills Trailrun liep hij in fris weer en over de heuvels naar een mooie tijd van 3:08:48 uur op de 30 kilometer, goed voor een 139e plaats. Het ging niet vanzelf aldus Gerrit, maar de 750e wedstrijd is binnen. Gerrit van harte gefeliciteerd met deze mijlpaal.

Terhills ligt op de voormalige mijn van Eisden in het hart van de Euregio. Het strekt zich uit over een gebied van circa 365 ha in Dilsen-Stokkem en Maasmechelen, aan de rand van het enige Nationale Park van België. Gevormd door haar verleden als industriële mijn- en grindontginning, wordt de omgeving vandaag gekenmerkt door weelderige fauna en flora, enorme waterpartijen en unieke verzichten vanop de mijnterrils. Een levende herinnering aan het Limburgse steenkoolmijnverleden, waar meer dan een kwart eeuw geleden de mijnen van Eisden nog op volle toeren draaide. Vandaag de dag ziet het landschap er helemaal anders uit en kan je hier genieten van een verrassend landschap van 'bergen en meren' met spectaculaire panorama's.

Klik hier voor de uitslagen